سريّهء رجيع يا سريّهء مرثد بن أبى مرثد صفر سال چهارم هجرت ( در ماه سى و ششم بعد از هجرت ) پس از غزوهء أحد گروهى ( هفت نفر ) از دو طايفهء « عضل » و « قاره » ( از قبيلهء بنى هون بن خزيمة بن مدركه ) در مقابل چند شتر كه از « بنى لحيان » [ 1 ] گرفتند ، به مدينه آمدند و اظهار اسلام كرده و گفتند : اى رسول خدا ! در ميان ما مسلمانانى پيدا شده‌اند ، پس كسانى از اصحاب خود را همراه ما بفرست ، تا ما را دين بياموزند و تلاوت قرآن تعليم كنند و شرايع اسلام ياد دهند . رسول خدا هم شش يا ده [ 2 ] نفر از اصحاب خود را همراه ايشان فرستاد : 1 - مرثد بن أبى مرثد غنوى ، حليف « حمزة بن عبد المطّلب » فرماندهء سريّه . 2 - خالد بن بكير ليثى ، حليف « بنى عدىّ بن كعب » . 3 - عاصم بن ثابت بن أبى الأقلح ، از بنى عمرو بن عوف بن مالك بن أوس . 4 - خبيب بن عدىّ از بنى جحجبى بن كلفة بن عمرو بن عوف . 5 - زيد بن دثنة [ 3 ] بن معاويه ( از بنى بياضة بن عمرو بن زريق ) خزرجى بياضى . 6 - عبد اللّه بن طارق بلوىّ حليف بنى ظفر بن خزرج بن عمرو بن مالك - ابن أوس .

--> [ 1 ] - بنى لحيان به خونخواهى « سفيان بن خالد » و با وسيلهء مردان « عضل » و « قاره » دست به چنين اقدامى زدند . [ 2 ] - طبقات ده نفر گفته ، ولى هفت نفر را نام برده است ، او علاوه بر شش نفرى كه ابن اسحاق نام مىبرد « معتّب بن عبيد » را هم نام مىبرد ، و مىگويد كه : او برادر مادرى « عبد اللّه بن طارق » و از قبيلهء « بلىّ » و حليف « بنى ظفر » بود ، و تسليم نشد و همراه عاصم و مرثد و خالد به شهادت رسيد . [ 3 ] - در نسخهء اصل به تبع سيرة النبى ، دثنه ، به تشديد نون است . م .